ΕΣΠΕΡΙΝΑ ΝΕΑ - ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΥΡΙΝΑΣ

ΕΣΠΕΡΙΝΑ ΝΕΑ -ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΥΡΙΝΑΣ (http://esperinanealemnosschoolpress.blogspot.gr/)

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

Ο Βασιλιάς Ανήλιαγος



Ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης είχε γράψει για το μύθο του Ανήλιαγου το εξής όμορφο ποίημα:

Ο Βασιλιάς Ανήλιαγος

Στο βασιλιά του Τρίκαρδου, το μοναχό παιδί
οι μοίρες που το μύρωσαν κατάρα είχαν κάνει
πως άμα ο ήλιος το ειδή
ευθύς θε να πεθάνει

Κι’ ο βασιλιάς πατέρας του μ’ ελπίδα να σωθεί
από του ήλιου το κακό και φλογισμένο μάτι
τώχτισε επίτηδες βαθύ
μέσα στη γη παλάτι

Χρόνια πέρασαν…Πέθανε ο γέροντας γονιός
και με την ώρα την καλή θα βασιλέψει τώρα

Ανήλιαγος ο μορφονιός
στου Τρίκαρδου τη χώρα

Κι ο βασιλιάς Ανήλιαγος τις μέρες του περνά
μες’ στα βαθιά παλάτια του και μοναχά το βράδυ
βουνά και κάμπους τριγυρνά
στης νύχτας το σκοτάδι

Κι’ η Κυρά Ρήνη η όμορφη τον είδε μια βραδιά
στο κάστρο εμπρός να κυνηγά μ’ ολόφωτο φεγγάρι
κι ένιωσε αγάπη στην καρδιά
για τ’ άξιο το παλικάρι …

Ο βασιλιάς Ανήλιαγος σαν κάθε βασιλιάς,
τώρα κι αυτός ολονυχτίς στη χώρα δε γυρίζει.
Σ’ αγαπημένη αγκαλιά γυρμένος ξενυχτίζει.
Μα στη χαρά του δεν ξεχνά της μοίρας το γραφτό.

Και πριν να φέξει στο βουνό και πριν να φέξει τ’ άστρο
αφήνει ταίρι ζηλευτό
και φεύγει από το κάστρο.

Του κάκου τον ρωτά η Κυρά γιατ’ έτσι πρωινά
την παρατάει μονάχη ! Εκείνος δεν της κρήνει
και μαύρη ζήλεια τυραννά
τη δόλια Κυρά Ρήνη.

Τόσο, που τι σοφίζεται η πονηρή Κυρά:
Όλους με μια τους πετεινούς του κάστρου της σκοτώνει
για να μη νιώσει μια φορά
ο νιος πως ξημερώνει


Ο βασιλιάς Ανήλιαγος γελιέται την αυγή!
Και πριν να ρθεί στον Τρίκαρδο κοντά στην Παλιο-Μάνη,

κατάρα!

 Ο ήλιος είχε βγει

κι ο νιος είχε πεθάνει

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016

Φωκοσπηλιές, Φαναράκι Λήμνου
























Μύρινα


Η Μύρινα είναι η πρωτεύουσα της Λήμνου, μα και το κύριο λιμάνι της. Είναι κτισμένη στη δυτική ακτή, ανάμεσα σε δυο όρμους, στο κέντρο των οποίων βρίσκεται μια μικρή βραχώδης χερσόνησος, στα ερείπια της αρχαίας πόλης Μύρινας.
Η ίδρυση και η ονομασία της πόλης ανάγεται στο 13ο - 12ο π.Χ. αιώνα, Το όνομά της προέρχεται από την πανέμορφη κόρη του βασιλιά Κριθέα της Ιωλκού και σύζυγο του βασιλιά Θόαντα, ο οποίος ήταν ο πρώτος οικιστής του νησιού. και μητέρα της Υψιπύλης. Περί τον 130αιώνα επικράτησε η ονομασία Παλαιόκαστρο, η οποία διαφοροποιούσε την πρωτεύουσα από τον Κότσινα με το νεότερο κάστρο του. Αργότερα, η ονομασία μετατράπηκε απλά σε Κάστρο. Η ονομασία Κάστρο, διατηρήθηκε μέχρι το 1955 που μετονομάστηκε σε Μύρινα.


Η πόλη χωρίζεται σε δύο συνοικισμούς. Το "Τσας" και το "Ανδρώνι".
Το όνομα "Τσας", είναι λέξη Ρωσική, που σημαίνει παρατηρητήριο και διατηρείται από τα χρόνια στα οποία οι αδελφοί Ορλώφ είχαν πολιορκήσει τους Τούρκους στο Κάστρο της Μύρινας. Το φρούριο της Μύρινας, αποτέλεσε επιπλέον το οχυρό των Οθωμανών κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών, το 1770. Στο εσωτερικό του, κατασκεύασαν ένα τζαμί, καθώς και ένα οχυρωματικό έργο γνωστό ως «Ντάμπια» (είναι τούρκικη λέξη και σημαίνει προμαχώνας) στο λόφο του Τσάς, το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα.


Για την ονομασία του συνοικισμού "Ανδρώνι", υπάρχουν δυο απόψεις.
Η πρώτη, στηρίζεται στο μύθο ότι οι Λημνιές, έριξαν όλους τους άνδρες του νησιού, επειδή τις είχαν εγκαταλείψει λόγω της δυσοσμίας του σώματός τους, από το ακρωτήρι Πέτασσος. Έτσι αρχικά η περιοχή ονομάστηκε "Ανδρωφόνιον" και αργότερα "Ανδρώνιον" (Ανδρώνι). Κατά τη δεύτερη εκδοχή, ο συνοικισμός έλαβε το όνομα του από τον Ανδρόνικο Γ’ τον Παλαιολόγο.
Πυρήνας της πόλης είναι το Κάστρο της, Πάνω σε μία απόκρημνη χερσόνησο, στο νοτιοδυτικό τμήμα του σύγχρονου οικισμού, δεσπόζει το κάστρο της Μύρινας, το οποίο προσφέρει εντυπωσιακή θέα και η εικόνα του είναι φαντασμαγορική, όταν φωτίζεται τα βράδια.


Η θέα από εκεί είναι μοναδική, γι’ αυτό επιδιώξτε να ανεβείτε και να απολαύσετε την εικόνα της πόλης που βρέχεται απ’ το απέραντο Αιγαίο. Στα ανατολικά απλώνεται η πόλη της Μύρινας, με το γραφικό λιμάνι και τους δύο γιαλούς της, τον Ρωμέικο και τον Τούρκικο. Στα βόρεια, βρίσκεται ο λόφος του Αγίου Αθανασίου, με το ομώνυμο εκκλησάκι και στα νότια φαίνεται αχνά το νησί του Αγίου Ευστρατίου.
Κάτω από το κάστρο βρίσκεται το λιμάνι της πόλης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο λιμάνια. Το μικρό βενετσιάνικο, είναι ιδιαίτερα γραφικό, με το πλακόστρωτό του. Και το νεότερο, που μέχρι πριν λίγο καιρό, εξυπηρετούσε τα επιβατικά και εμπορικά πλοία. Τώρα φιλοξενεί μόνο μικρά σκάφη. Τα δεκάδες ψαροκάικα στο λιμάνι, οι μυρουδιές από τις ταβέρνες που σερβίρουν φρέσκα ψάρια και εκλεκτά ντόπια κρασιά, συνθέτουν μια εικόνα γαλήνης με τα μικρά ταβερνάκια, τα ψαροκάικα, και τους ψαράδες που μαντάρουν αργά τα δίχτυα τους ή διαλαλούν τα φρέσκα ψάρια.
Για την εξυπηρέτηση των επιβατικών και εμπορικών πλοίων πλέον, έγινε το νέο λιμάνι, απέναντι από το παλιό, κάτω από τον λόφο που βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Αξίζει να ανέβετε, για να θαυμάσετε την πανοραματική θέα του λιμανιού και του κάστρου.


Από το λιμάνι ξεκινά ο πεζόδρομος της παραδοσιακής αγοράς, η οποία πρόσφατα ανακαινίστηκε. Εκεί θα συναντήσετε τον αρμονικότερο συνδυασμό του παραδοσιακού με το σύγχρονο. ένα γραφικό – αυθεντικό κομμάτι της πόλης, συνδεδεμένο με την ιστορία της και την αρχιτεκτονική της ταυτότητα, καθώς συγκεντρώνει κάποια σημαντικά διατηρητέα κτίρια.
Τα στενά λιθόστρωτα καλντερίμια, τα κεραμοσκέπαστα σπίτια, τα παλιά αρχοντικά δημιουργούν ένα σκηνικό απαράμιλλης και πρωτόγονα ανεπιτήδευτης ομορφιάς, που δύσκολα συναντά κανείς σήμερα. Κατά την περιήγησή σας στην πόλη, θα συναντήσετε τη Καρατζάδειο βιβλιοθήκη, που διαθέτει μια πλούσια συλλογή από σπάνιες εκδόσεις. Αν βρεθείτε κοντά στο ξενοδοχείο Porto Palace, στον Αυλώνα, δείτε το Ιερό της Αρτέμιδος, που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη μόλις το 1993.
Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τη βόλτα τους στα γραφικά πλακόστρωτα σοκάκια της πόλης καθώς και στην κεντρική αγορά της Μύρινας που σφύζει από ζωή, την περίοδο του καλοκαιριού


Οι κοντινότερες στην πόλη παραλίες που φημίζονται για τα καθαρά νερά τους είναι ο Ρωμέικος Γιαλός, τα Ρηχά Νερά και ο Γιαλός Λιμανιού, τις οποίες μπορείτε να τις προσεγγίσετε και με τα πόδια..
Ο Τούρκικος Γιαλός πήρε το όνομά του από την τουρκική συνοικία που υπήρχε στην περιοχή και βρίσκεται στην προέκταση του λιμανιού. Το καλοκαίρι ο όρμος φιλοξενεί αρκετά ιστιοπλοϊκά, ψαρόβαρκες και μικρά σκάφη, ενώ στα αριστερά βρίσκεται το κεντρικό λιμάνι του νησιού. Παρόλο που το λιμάνι είναι κοντά, η παραλία είναι πεντακάθαρη και αρκετοί κολυμβητές την προτιμούν, αφού είναι κυριολεκτικά μπροστά στα πόδια τους.
Βόρεια του κάστρου, από τους πρόποδες του βράχου μέχρι την περιοχή Ρηχά Νερά, εκτείνεται ο Ρωμέικος γιαλός με τα «αρχοντικά των Αιγυπτιωτών». Ήταν η συνοικία των Ελλήνων τα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας και ονομάστηκε έτσι κατά αντιδιαστολή με τον Τούρκικο Γιαλό. Με καταπληκτικά νεοκλασικά αρχοντόσπιτα, όλα χτισμένα στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Στο Ρωμέικο Γιαλό βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Εκκλησιαστικό Μουσείο, σε μικρή απόσταση βρίσκεται και το Μητροπολιτικό Μέγαρο όπου στεγάζεται το Εκκλησιαστικό Μουσείο του νησιού. Λίγο πιο πέρα, βρίσκεται ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδας, με τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα καμπαναριά, που χτίστηκε με χρήματα των Λημνιών καραβοκύρηδων στη θέση μιας παλιάς ξύλινης εκκλησίας, όπου απαγχονίστηκε το 1870 από τους Τούρκους ο Μητροπολίτης του νησιού Ιωακείμ.


Ακριβώς απέναντι από την παραλία, στο βάθος του ορίζοντα, διαφράφεται το Άγιον Όρος. Κατά το θερινό ηλιοστάσιο ο ήλιος δύει ακριβώς πάνω από την κορυφή του όρους, χαρίζοντάς μας το μοναδικό ηλιοβασίλεμα που μνημονεύεται από τους αρχαίους χρόνους. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, η σκιά του Όρους φθάνει μέχρι την αγορά της Μύρινας. Παροιμιώδης είναι ο στίχος του Σοφοκλή «Άθως σκιάζει νώτα Λημνίας Βωός», Είναι πραγματικά μοναδική η αίσθηση να κολυμπά κανείς την ώρα που σβήνει ο ήλιος πάνω από το Άθως.
Συνέχεια του Ρωμέικου Γιαλού, αποτελεί η ακτή Ρηχά Νερά, η οποία το καλοκαίρι σφύζει από την παρουσία των κολυμβητών. Μια όμορφη αμμουδερή παραλία Πρόκειται για κολπίσκο με αστραφτερά νερά και πεντακάθαρη αμμουδιά που εξακολουθεί μαζί με τον Τούρκικο γιαλό να αποτελεί τον αγαπημένο τόπο κολύμβησης Μυριναίων και επισκεπτών.

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2016

Μούδρος Λήμνου














       








Φετούδια

Υλικά
½ κιλό ψωμί μπαγιάτικο
1 φλιτζάνι γάλα
2 αυγά
Λάδι για το τηγάνι
Ζάχαρη ή μέλι
Εκτέλεση
Κόβουμε το ψωμί σε λεπτές φέτες και τις βουτάμε στο γάλα και μετά στο χτυπημένο αυγό. Τις στραγγίζουμε και τις τηγανίζουμε σε καυτό λάδι να κάνουν ωραίο χρώμα ρόδινο. Στο τέλος τις περιχύνουμε με μέλι ή βάζουμε ζάχαρη.

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΟΛΑΟΣ(ΒΙΟΣ) - ΑΤΣΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΓΙΑΡΜΟΛΑ


Ἕρμιππος, Ἑρμόλαος ἠδ' Ἑρμοκράτης
Ἑρμῆν σέβοντας ᾔσχυναν παρρησίᾳ.
Ἑρμόλεως ἕκτῃ τε καὶ εἰκάδι δειροτομήθη.

Άνήκαν και οι τρεις στον Ιερό κλήρο της εκκλησίας, στη Νικομήδεια.

Όταν ο Άγιος Παντελεήμων  ανακρινόταν, και ρωτήθηκε από ποιόν διδάχτηκε την χριστιανική πίστη, απάντησε, ότι την διδάχτηκε από τον Ιερέα Ερμόλαο. Αυτό ήταν αρκετό, για να σταλούν αμέσως στρατιώτες και να συλλάβουν τον Ερμόλαο. Με τη θέληση τους, ακολούθησαν αυτόν μπροστά στον κριτή της Νικομήδειας, οι φίλοι και συνεργάτες του Ιερείς Έρμιππος και Ερμοκράτης.

Ο δικαστής, αφού εξέτασε πρώτα τον Ερμόλαο, ρώτησε έπειτα τους άλλους δύο τι ζητούσαν και ήλθαν σ' αυτόν. Εκείνοι αποκρίθηκαν, ότι ήταν στρατιώτες του Ερμολάου κάτω από τη σημαία του Χριστού, και ότι τον παρακαλούσαν να έχουν όλοι κοινό θάνατο, όπως είχαν και κοινή αδελφική ζωή. Η απάντηση αυτή, αντί να κινήσει το θαυμασμό του δικαστή, άναψε περισσότερο το θυμό του. Καταδίκασε λοιπόν και τους τρεις σε θάνατο. Έτσι με τη θυσία των κεφαλών τους, κέρδισαν τα αθάνατα βραβεία των αθλητών της πίστης και της αγάπης του Χριστού.
Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ἱερατεύσαντες, γνησίως Ἅγιοι, τῷ πρυτανεύσαντι, ἠμὶν τὰ κρείττονα, τοῦ μαρτυρίου τὴν ὁδόν, ἠνύσατε γηθοσύνως, Ἱερὲ Ἐρμόλαε, σὺν Ἐρμίππω Ἐρμόκρατες, τρίστυλον ἑδραίωμα, Ἐκκλησίας γενόμενοι, διὸ ἐκδυσωπεῖτε ἀπαύστως, σώζεσθαι πάντας πάσης βλάβης.