Τα κρασιά της Λήμνου από ντόπιες ποικιλίες σταφυλιού, δίνουν εξαιρετικά κρασιά που ξεχωρίζουν για το λεπτό άρωμα και τη γεύση τους και βραβεύονται σε παγκόσμιους διαγωνισμούς και εκθέσεις. Οι ποικιλίες του νησιού είναι: Μοσχάτο Αλεξανδρείας και το Λημνιό ή Καλαμπάκι, η πιο αρχαία ποικιλία του νησιού, που απέκτησε την ονομασία προέλευσης «Λημνιό».
Εξαιρετικά τυριά (ΠΟΠ και μη).
Το καλαθάκι Λήμνου -λευκό τυρί το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως προϊόν Π.Ο.Π - παράγεται αποκλειστικά από γάλα προβάτων και κατσικιών, τα οποία βόσκουν ελεύθερα στα καταπράσινα λιβάδια της Λήμνου. Για την παρασκευή του, χρησιμοποιούν πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα, το οποίο πήζουν μέσα στα τυροβόλια (καλαθάκια πλεγμένα με πράσινα βούρλα).
Το κασκαβάλι, είναι από τα πιο παλιά τυριά της Λήμνου και ο τρόπος παραγωγής του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πρόκειται για ένα έντονα αρωματικό τυρί, με βουτυράτη γεύση, από ντόπιο πρόβειο γάλα, γνωστό για την παραγωγή του κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους από τους κτηνοτρόφους (κεχαγιάδες) της Λήμνου.
Το μελίχλωρο, παρασκευάζεται παραδοσιακά στη Λήμνο από αιγοπρόβειο γάλα. Είναι ιδανικό για τρίψιμο, για σαγανάκι ή σαν επιτραπέζιο.
Η φέτα (ΠΟΠ), μια σκληρή φέτα, με αλμυρή και υπόξινη γεύση που παράγεται αποκλειστικά από αιγοπρόβειο γάλα, από ζώα ελεύθερης βοσκής. Η χλωρίδα του νησιού και το κλίμα του, που επηρεάζεται από την θαλασσινή αύρα, χαρίζουν ιδιαίτερη γεύση στο γάλα των ζώων και ξεχωριστό «χαρακτήρα» στο τυρί.
Το ούζο Λήμνου (Λημνιό ρακί), παρασκευάζεται στα λακαριά –ρακαριά- (από τη λέξη ρακί),τα τοπικά παραδοσιακά αποστακτήρια του νησιού, όπου, μετά από βρασμό και διπλή απόσταξη, βγάζουν το τσίπουρο - ρακί.
Τα παξιμάδια Λήμνου, σταρένια και κριθαρένια, παράγονται από εκλεκτά σιτάρια και κριθάρια Λήμνου, χωρίς συντηρητικά, Εξαιρετικές είναι οι ποικιλίες παξιμαδιών, από σταρένιο, σιμιγδαλένιο ή ανάμεικτο με κριθάρι αλεύρι
Τα φλωμάρια, είναι η παραδοσιακή χυλοπίτα της Λήμνου. Ένα τοπικό ζυμαρικό, κομμένο σε πολύ ψιλά κομματάκια «σαν σπίρτα».Παρασκευάζεται με Λημνιό αλεύρι, χωριάτικα αυγά και Λημνιό πρόβειο γάλα.
Το ζύμωμα, το άνοιγμα και το κόψιμο των φλωμαριών, σε προηγούμενες εποχές, ήταν μια διαδικασία που θύμιζε γιορτή.
Ο παραδοσιακός Λημνιός τραχανάς, παρασκευάζεται από χονδρό σιμιγδάλι ή αλεσμένο σιτάρι. Την παλιά εποχή, άλεθαν το σιτάρι σε πέτρινο χερόμυλο.
Αναπόσπαστο κομμάτι της μακραίωνης ιστορίας του νησιού είναι η μελισσοκομία. Σημαντικά είναι και τα βαράδια, παραδοσιακές κυψέλες της Λήμνου, που αποτελούσαν τα μελισσαργιά - μελισσότοπους του νησιού. Μέλι παχύρευστο, με υπέροχο άρωμα, κεχριμπαρένιο χρώμα και έντονη γεύση. Το εξαιρετικής ποιότητας μέλι της Λήμνου, μοσχοβολάει θυμάρι - η Λήμνος είναι κατάσπαρτη με θυμάρι - θεωρείται ένα από τα καλύτερα και ακριβότερα της Ελλάδας.
Τα βενιζελικά, είναι γλύκισμα που δημιούργησαν οι Λημνιές νοικοκυρές για να προσφέρουν στον Ελ. Βενιζέλο όταν αυτός επισκέφθηκε τη Λήμνο μετά την απελευθέρωσή της, το 1912. Γνήσια βενιζελικά θα βρείτε παντού στη Λήμνο, αφού εδώ είναι ο τόπος παραγωγής τους.
Τα αμυγδαλωτά, είναι γλυκά κεράσματα, που φτιάχνονται με αμύγδαλα. Στη Λήμνο τα αμυγδαλωτά ήταν ανέκαθεν ιδιαίτερα διαδεδομένα, αφού το νησί ήταν (και είναι) γεμάτο αμυγδαλιές με άριστης ποιότητας αμύγδαλα.
Οι σαμσάδες είναι παραδοσιακό γλυκό, το οποίο φτιαχνόταν κυρίως τα Χριστούγεννα. Μοιάζει αρκετά με τον μπακλαβά, αλλά αντί για αμύγδαλα παρασκευάζονται με σουσάμι.
Αυτά τα αγαθά αποτελούν τη βάση της Λημνιακής παράδοσης.
 |  |  |
 |  |  |
 |  |  |
 |  |  |
